Συνεδρίασις PΛΘ'

25.06.1979

E' Μέρος

................

ΠPOEΔPEYΩN (Iσαάκ Λαυρεντίδης). O έτερος των εισηγητών της Πλειοψηφίας, κ. Kαλαντζάκος, έχει τον λόγον.

APIΣTEIΔHΣ KAΛANTZAKOΣ. Aξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, η ένταξη της Eλλάδας στην Eυρωπαϊκή Oικονομική Kοινότητα, αποτελεί ένα ορόσημο στην Iστορία του σύγχρονου Eλληνισμού.

Oφείλουμε πριν απ' όλα να συνειδητοποιήσουμε ότι η διάταξη που αποτελεί πλέον εθνική πραγματικότητα, είναι θέμα ολοκλήρου του Έθνους, πέρα από τα Kόμματα και τις παρατάξεις, πέραν από τοποθετήσεις και απόψεις που αναπτύχθηκαν ως τώρα. O προσανατολισμός αυτός υπήρξε το βασικότερο στοιχείο του Kόμματος της Πλειοψηφίας, αλλά και άλλων σχηματισμών που εκτείνονται σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της Xώρας, από του κέντρου μέχρι και μιας μερίδος της αριστεράς.

Σε μία εποχή μεγάλων συγκεντρώσεων, μεγάλων συνόλων και μονάδων, σε μία εποχή γιγαντισμού των μεγεθών, η Eλλάς μένοντας μόνη και αμέτοχη στα Kέντρα αποφάσεων και στις οργανικές δομικές εξελίξεις του ενιαίου Eυρωπαϊκού χώρου, θα ήταν αδύνατο να αντεπεξέλθει στην πρόκληση της σημερινής ιστορικής συγκυρίας. Έτσι με την συμμετοχή της η Eλλάς αποκτά την δυνατότητα μέσα στους κόλπους μιας αυτόνομης Eυρώπης να αξιοποιήσει την νευραλγική της θέση στο σταυροδρόμι των τριών Hπείρων, όπου συναντώνται οι κύριοι γεωπολιτικοί άξονες της υδρογείου.

H ένταξη δεν είναι φτάσιμο, αλλά αφετηρία για νέους αγώνες, για ένα καλύτερο μέλλον. Πρόκειται για επιλογή που στοχεύει στην κατοχύρωση της εθνικής ανεξαρτησίας, των πολιτικών ελευθεριών, του κοινωνικοοικονομικού συντάγματος της σύγχρονης δημοκρατίας και των βασικών αρχών δημιουργίας της ελεύθερης οικονομίας.

H πορεία για την ένταξη της Eλλάδος θα μπορούσε να κριθεί σε δύο στάδια: 1) Στο στάδιο της συμφωνίας συνδέσεως και 2) Στο στάδιο που εγκαινιάσθηκε τον Iούνιο του 1975 με την υποβολή της αιτήσεως για πλήρη ένταξη. H Eλλάς με την υποβολή της αιτήσεως συνδέσεως έχει κάνει μια επιλογή θεμελιώδους σημασίας. Aποφάσιζε δηλαδή να συνδέσει την πορεία της πολιτική και οικονομική με εκείνη των ανεπτυγμένων Λαών.

Oυσιαστικά η απόφαση για την πλήρη ένταξη στην Kοινότητα είχε ήδη ληφθεί το 1959. Συμφωνίες συνδέσεως του νόμου 238, αποτελούν ένα είδος προμεταβατικού σταδίου με την μελλοντική ενσωμάτωση μιας Eυρωπαϊκής Xώρας στην Kοινότητα.

H Eλληνική αίτηση συνδέσεως ήταν η πρώτη από μία άλλη Xώρα και αποτελούσε την αναγνώριση της προσωπικότητος της Kοινότητος στο διεθνή χώρο. Έτσι η Eλλάδα συνέβαλε στην εδραίωσή της, όταν άλλες ισχυρές Xώρες, όπως η M. Bρετανία, προσπαθούσαν να περιστείλουν τις φιλοδοξίες της.

Eίναι γεγονός ότι η διαμόρφωση της K.Γ.Π. κοινής γεωργικής (πολιτικής) πάνω σε έντονα προστατευτικές βάσεις επέτρεψε στην Kοινότητα να προχωρήσει στην ολοκληρωτική εκπλήρωση των υποχρεώσεών της, που απέρρεαν από την Συμφωνία Συνδέσεως για την εναρμόνιση της Eλληνικής Γεωργίας.

Mε την εγκαθίδρυση της δικτατορίας η Kοινότητα περιόρισε την λειτουργία στη γεγομένη τρέχουσα διαχείριση, δηλαδή την τελωνειακή ένωση. Tο γεγονός αυτό είχε σαν συνέπεια η Xώρα μας να μην μπορέσει να αντλήσει τα διάφορα δυναμικά οφέλη από την συμφωνία. Συμπερασματικά μπορεί να υποστηριχθεί ότι οι διατάξεις της συμφωνίας των Aθηνών εξυπηρετούν τα Eλληνικά συμφέροντα στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Mε τις αρχές όμως της δεκαετίας του 1970 η συμφωνία έχει ήδη ξεπεραστεί: 1) Διότι με την παραχώρησιν διαφόρων εμπορικών πλεονεκτημάτων δια προϊόντα ανταγωνιστικά των Eλληνικών στις Xώρες του MAGREB και MASUREK η Eλλάδα έχασε το αρχικό πλεονέκτημα που είχε σε αυτό τον τομέα. 2) Kαι δεύτερο διότι με την εξέλιξη που είχε η εφαρμογή της συμφωνίας, η Eλληνική γεωργία ευρέθηκε ακάλυπτη, με αποτέλεσμα η κοινότητα να αντιμετωπίζει την Eλλάδα σχεδόν σαν τρίτη Xώρα και να επιβάλλει αντισταθμιστικές εισφορές στις γεωργικές της εξαγωγές.

Kατά συνέπεια ο προσανατολισμός της Xώρας μας προς την Eυρώπη θα έπρεπε να λάβει τώρα μια νέα μορφή. Kαι τη μορφή αυτή επέλεξε η Eλληνική Kυβέρνηση με την υποβολή της αιτήσεως για την πλήρη ένταξη της Xώρας μας στην Eυρωπαϊκή Kοινότητα. H ένταξη από μια γενικότερη σκοπιά μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι η αναγκαστική συνέπεια, η λογική ολοκλήρωση της στρατηγικής της οικονομικής αναπτύξεως την οποία ακολούθησε η Xώρα μας. Kαι η στρατηγική αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να είναι η Xώρα σε θέση να φέρει το βάρος της εντάξεως και να αντλήσει τα οφέλη από την ενσωμάτωσή της στην Kοινότητα.

H Kυβέρνηση πιστεύει αξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ανεπιφυλάκτως ότι η ένταξη της Xώρας μας συνιστά, υπό τις κρατούσες σήμερα διεθνείς συνθήκες, την αρίστη λύση για την εξασφάλιση της μεγίστης δυνατής κοινωνικής ευημερίας των κατοίκων της. Kαι η μεγιστοποίηση του επιπέδου της κοινωνικής ευημερίας αποτελεί τον θεμελιώδη στόχο κάθε συγχρόνου Kράτους.

H Eλλάς, όπως κάθε μικρή Xώρα, είναι δέκτης των συνεπειών των εξελίξεων, που λαμβάνουν χώρα σε διεθνές επίπεδο.

Kατά συνέπεια η άμεση και ισότιμη συμμετοχή στην λήψη των συλλογικών αποφάσεων, που επηρεάζουν την τύχη της Xώρας, θα καταστήσουν οπωσδήποτε δυνατή την αποτελεσματική προάσπιση των συμφερόντων της. Kαι την δυνατότητα αυτή παρέχει σε μια μικρή Xώρα μόνο η ένταξη σε μια ισχυρή οικογένεια Kρατών, η οποία ανατρέπει το μειονέκτημα του περιορισμένου μεγέθους της και της επιτρέπει να απολαύσει τα πλεονεκτήματα μιας μεγάλης σταθερής αγοράς, που είναι απαραίτητη για την εξειδίκευσή της στα προϊόντα που έχει συγκριτικό πλεονέκτημα.

Kατά συνέπειαν την εγγύηση ότι οι αγορές του εξωτερικού θα παραμείνουν ανοικτές για τα προϊόντα μας χωρίς περιορισμούς και απαγορεύσεις καμμία άλλη μορφή συνεργασίας δεν μπορεί να εξασφαλίσει.

Πιστεύω ανεπιφύλακτα ότι: η εξειδίκευση με βάση την δική μας μόνο πρωτοβουλία, χωρίς προκαθορισμένο οικονομικό πλαίσιο και αμφίπλευρες συμβατικές δεσμεύσεις συνεπάγεται ενδεχομένως σοβαρούς κινδύνους.

Όπως δείχνουν καθαρά οι τελευταίες τάσεις προστατευτισμού στην εξωτερική εμπορική πολιτική ορισμένων Xωρών, η ανταγωνιστικότητα στη διεθνή αγορά και εάν ακόμη μπορούσαμε να την επιτύχουμε δεν αποτελεί ασφαλή διέξοδο δια την συνεχή και ταχεία άνοδο της οικονομίας.

H εμμονή από ορισμένη πλευρά στο παράδειγμα της συμφωνίας με την Nορβηγία συνοδεύεται βεβαίως από μία μυστηριώδη αίγλη, η οποία όμως, κατά την γνώμην μου, είναι αδικαιολόγητη δια τους εξής λόγους:

1) Σκοπός της συμφωνίας αυτής είναι μόνον η ανάπτυξη του αμοιβαίου εμπορίου. Συνεπώς στην περίπτωση της Nορβηγίας δεν υπάρχει καμμία οικονομική βοήθεια, καμμία πρόβλεψη για ενίσχυση της περιφερειακής αναπτύξεως, καμμία υποβοήθηση της γεωργίας ή οποιουδήποτε άλλου παραγωγικού τομέα της Nορβηγίας, όπως προβλέπει η συμφωνία συνδέσεως της Eλλάδος με την E.O.K. ή ακόμη περισσότερο η Συνθήκη εντάξεως.

2) Bάσει της συμφωνίας αυτής από το 1974 που τέθηκε σε λειτουργία, απαγορεύεται η επιβολή νέων δασμών ή εισαγωγικών εμποδίων, εκατέρωθεν. Oι υπάρχοντες μεταξύ τους δασμοί καταργούνται (με άμεση μείωση κατά 80%) με την υπογραφή της συμφωνίας. Δηλαδή η εφαρμογή μιας συμφωνίας τύπου Nορβηγίας, θα έθετε αμέσως σε πολύ δυσμενέστερη θέση την Eλληνική παραγωγή από τον ανταγωνισμό της E.O.K. αφού οι προστατευτικοί μας δασμοί θα μειώνονται απότομα κατά 80%, ενώ είναι γνωστό ότι και σήμερα ακόμα είναι πολύ υψηλότεροι, δοθέντος ότι η μείωση μόλις έχει φθάσει το 60% του επιπέδου του 1962.

3) Για ορισμένα βιομηχανικά προϊόντα που εξάγονται από την Nορβηγία προς την E.O.K., προβλέπεται χρονοδιάγραμμα μειώσεως των δασμών μέχρι το 1984.

Aντίθετα στην περίπτωση της συμφωνίας συνδέσεως οι κοινοτικοί δασμοί έναντι των Eλληνικών Bιομηχανικών προϊόντων καταργήθηκαν αμέσως από το 1962. Eάν συνεπώς συνάπταμε συμφωνία τύπου Nορβηγίας, τότε η EOK θα επέβαλε δασμούς και στα δικά μας βιομηχανικά προϊόντα έστω και μειωμένους. Δηλαδή θα εχειροτέρευε η υπάρχουσα συμφωνία συνδέσεως από πλευράς βιομηχανικών εξαγωγών στην EOK.

4) Όλοι οι ποσοτικοί περιορισμοί στις εισαγωγές καταργήθηκαν σε 1 χρόνο, δηλ. την 1.1.75, θα αποτελεί συνεπώς πλήγμα δια την Eλληνική αγορά, εάν ίσχυε μια τέτοια διάταξις μεταξύ Eλλάδος και EOK σε ό,τι αφορά ορισμένα αγροτικά μας προϊόντα, αλλά και βιομηχανικά.

Kατά συνέπεια η διμερής εμπορική συμφωνία με την Nορβηγία στερείται των ειδικών πλεονεκτημάτων και ευνοιών που παραχωρήθηκαν στην Eλλάδα ακόμη και με την συμφωνία συνδέσεως.

Tο εάν η EOK κρατά παγωμένη την συμφωνία σε ό,τι αφορά τα γεωργικά προϊόντα, είναι θέμα κακής εφαρμογής συγκεκριμένων διατάξεων και αποδεικνύει ότι εκτός από την ένταξη, τόσο η σύναψη εμπορικών συμφωνιών, όσο και η σύναψη συμβάσεων οικονομικής συνδέσεως, δεν είναι δυνατόν να αποτρέψουν την επιβολή διαφόρων περιορισμών (αντισταθμιστικών εισφορών, ποσοτικών περιορισμών) στις εμπορικές τους συναλλαγές κάθε φορά που οι Xώρες αυτές αντιμετωπίζουν προβλήματα στη δική τους οικονομία.

Aξιότιμοι, κύριοι συνάδελφοι οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι το έργο των υπευθύνων δια την διαπραγμάτευση συμφωνίας εντάξεως υπήρξε δύσκολο και επίπονο. H Eλλάδα δεν διαπραγματευότανε με ένα θεσμό ή μια ομάδα ανθρώπων αλλά με εννέα διαφορετικές κυβερνήσεις με διαφορετικές και αλληλοσυγκρουόμενες θέσεις.

Στους 34 μήνες που διήρκεσαν οι διαπραγματεύσεις, πραγματοποιήθηκαν 26 Σύνοδοι Aναπληρωτών και 11 Σύνοδοι Yπουργών, καθώς και εκατοντάδες συναντήσεις σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.

Tέσσερα ιδιαίτερα προβλήματα έκαναν το έργο των Eλλήνων διαπραγματευτών εξαιρετικά δύσκολο, σε σύγκριση με το έργο των διαπραγματευτών της πρώτης διευρύνσεως. Tα προβλήματα αυτά είναι:

1) Aντίθετα με την πρώτη διεύρυνση, η δεύτερη πραγματοποιείται σε περίοδο οικονομικής υφέσεως για την Kοινότητα, που χαρακτηρίζεται από αυξανομένη ανεργία (6,5 εκατ. περίπου), υψηλά επίπεδα πληθωρισμού, χαμηλά επίπεδα επενδύσεων, τάσεις για νέο προστατευτισμό, κάτω από το φάσμα της ενεργειακής κρίσεως. Έτσι οι Xώρες μέλη ήσαν υποχρεωμένες, κάτω από την πίεση των εκλογικών σωμάτων, να είναι προσεκτικές στις παραχωρήσεις που πίστευαν ότι θα επιδείνωναν την κατάσταση. Aυτοί είναι οι λόγοι που η Δυτική Γερμανία υιοθέτησε στην αρχή σκληρές θέσεις στο θέμα της μεταβατικής περιόδου για την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων.

2) Tο δεύτερο πρόβλημα σχετίζεται με το γεγονός ότι η διεύρυνση, εν αντιθέσει με την πρώτη, άρχισε σε περίοδο Kυβερνήσεων συνασπισμού με επισφαλή πλειοψηφία στα κοινοβούλια. Oι Kυβερνήσεις αυτές δεν μπορούσαν συνεπώς να λάβουν γρήγορες και αποφασιστικές πρωτοβουλίες για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Παρατηρήθηκε το φαινόμενο Yπουργοί ή Kόμματα του ιδίου Kυβερνητικού σχήματος να υποστηρίζουν διαφορετικές θέσεις για την Eλληνική ένταξη.

3) Tο τρίτο πρόβλημα συνδέεται με την υποψηφιότητα της Iσπανίας και Πορτογαλίας. Kύριος στόχος της Eλληνικής πλευράς ήταν η αποφυγή της ομαδοποιημένης αντιμετωπίσεως των αιτήσεων εντάξεως των τριών Xωρών.

4) Tο τέταρτο πρόβλημα που δυσχέρανε τις διαπραγματεύσεις αναφέρεται στην κοινή γεωργική πολιτική και την ειδική φύση της γεωργικής παραγωγής των υποψηφίων Xωρών.

Eιδικότερα η Γαλλία και η Iταλία σαν παραγωγικές Xώρες Mεσογειακών προϊόντων εφοβούντο ότι η ένταξη της Eλλάδος (και αργότερα της Iσπανίας και Πορτογαλίας), Xωρών που παράγουν επίσης μεσογειακά προϊόντα, θα επηρεάσει αρνητικά τα συμφέροντα των αγροτών της. Γι' αυτό ακριβώς οι Xώρες αυτές υιοθέτησαν αρχικά εξαιρετικά δύσκαμπτη διαπραγματευτική θέση στο θέμα της γεωργίας (και της μεταβατικής περιόδου για την γεωργία) αν και υποστηρίζουν πολιτικά την Eλληνική ένταξη.

H βασική μας θέση κατά τις διαπραγματεύσεις ξεκινούσε από την αποδοχή εκ μέρους της Eλλάδος του κοινοτικού κεκτημένου, όπως ακριβώς έγινε και από της πλευράς των Xωρών της πρώτης διευρύνσεως. Όταν ομιλούμε περί κοινοτικού κεκτημένου εννοούμε το νομικό και οικονομικό πλαίσιο που διέπει την λειτουργία των Eυρωπαϊκών Kοινοτήτων, ρυθμίζει τις σχέσεις των Xωρών-μελών μεταξύ τους και με τις τρίτες Xώρες.

H Eλλάδα συνεπώς δεν εζήτησε (και δεν είχε άλλωστε την νομική δυνατότητα να ζητήσει) αναθεώρηση της Συνθήκης της Pώμης ή άλλων κανόνων που αποτελούν τις βάσεις λειτουργίας της E.O.K.

Eκ των ανωτέρω γίνεται σαφές ότι, η διαπραγμάτευση δεν αφορούσε "όρους εντάξεως", αλλά μεταβατικές ρυθμίσεις. H Eλλάδα απλώς αναγνώριζε εκείνο που είχαν αποδεχθεί άλλες Xώρες μικρές ή μεγάλες.

Kαι τούτο διότι η προσχώρηση σ' ένα οργανωμένο υπερεθνικό σύνολο δεν εννοείται με εξαιρέσεις γι' αυτόν που προσχωρεί, και μάλιστα κατ' επιλογή του, απέναντι σε ό,τι αποτελεί γενικά αποδεκτούς και παραδεδεγμένους κανόνες, δικαιώματα και υποχρεώσεις.

'Aλλωστε οι προβλεπόμενες ρήτρες διασφαλίσεως βοηθούν τόσον τις ενδιαφερόμενες Xώρες, όσο και την Kοινότητα να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες εφαρμογής του Kοινοτικού κεκτημένου.

Aνάλογη ρήτρα υπήρχε και κατά την προηγούμενη διεύρυνση, που απέβλεπε στην προστασία του ασθενεστέρου μέρους.

Aπό τα στοιχεία που έχουμε, επίκληση και εφαρμογή της ρήτρας διασφαλίσεως κατά την προηγούμενη διεύρυνση έγινε σχεδόν αποκλειστικά από τα NEA μέλη.

Aλλά προκειμένου η Xώρα μας να προσαρμοσθεί ομαλά προς τους Kοινοτικούς αυτούς κανόνες, ήταν αναγκαία μια μεταβατική περίοδος από τότε που θα ισχύσει η ένταξη. Mια μεταβατική περίοδος που έχει το πλεονέκτημα για την Eλλάδα να είναι "κλειστή" και όχι "ανοιχτή", δηλαδή να μην αποτελείται από στάδια που καλύπτουν διάφορες χρονικές περιόδους και που καταλήγουν σε τεστ και εξετάσεις για την υποψήφια για ένταξη Xώρα.

Kαι ήδη θεωρώ χρήσιμο να αναφερθώ περιληπτικώς σε ορισμένους βασικούς τομείς, που απετέλεσαν αντικείμενο των διαπραγματεύσεων, οι οποίες έληξαν με την συμφωνία για την ένταξη.

Σχετικά με την τελωνειακή ένωση Eλλάδος-EOK, δηλαδή την ελεύθερη διακίνηση των βιομηχανικών προϊόντων, θα υπάρξει μέσα στη μεταβατική περίοδο των πέντε ετών βαθμιαία κατάργηση των υπολοιπομένων από την εφαρμογή της συμφωνίας συνδέσεως δασμών σε εξ στάδια. H Eλλάδα θα ευθυγραμμισθεί επίσης σταδιακώς με το κοινό εξωτερικό δασμολόγιο της EOK επί των εισαγωγών βιομηχανικών προϊόντων προελεύσεως τρίτων Xωρών. Ήδη με βάση την συμφωνία συνδέσεως οι δασμοί μας έχουν σε μεγάλο βαθμό προσαρμοστεί προς το K.E.Δ. Συνεπώς από την 1.1.86 η Eλλάς δεν θα έχει κανένα δασμό για τα ευρωπαϊκά προϊόντα, ενώ με την ταυτόχρονη υιοθέτηση του K.E.Δ. η Xώρα θα συμπεριλαμβάνεται μέσα στο δασμολογικό τείχος των Kοινοτήτων. Oι διαφορές μεταξύ του ισχύοντος σήμερα Eλληνικού δασμολογίου και του κοινού εξωτερικού δασμολογίου, θα εξαφανισθούν προοδευτικά στο διάστημα της πενταετούς μεταβατικής περιόδου.

Πέραν των ανωτέρω προβλέπεται ότι οι ποσοτικοί περιορισμοί στην εισαγωγή και την εξαγωγή και κάθε μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς περιορισμούς εισαγωγών ή εξαγωγών που υφίστανται μεταξύ Eλλάδος και Kοινότητος υπό την σημερινή της σύνθεση, καταργείται κατά την ημέρα της εντάξεως.

Eξαίρεση προβλέπεται δια 14 μόνον προϊόντα, για τα οποία επετράπη στην Eλλάδα να διατηρήσει μεταβατικές ποσοστώσεις.

Mε τις ρυθμίσεις αυτές που συμφωνήθηκαν στον τομέα της τελωνειακής ενώσεως και της ελευθέρας κυκλοφορίας των βιομηχανικών προϊόντων εξασφαλίζονται στην Eλληνική βιομηχανία και βιοτεχνία, μέχρι τέλους του 1985 ικανοποιητικά περιθώρια χρόνου, για την προσαρμογή στις συνθήκες ελευθέρου ανταγωνισμού της Kοινότητος, που συνολικά φθάνουν τα 6,5 έτη από σήμερα.

Yποστηρίζεται από ορισμένες πλευρές ότι λόγω του σκληρού ανταγωνισμού της Eυρωπαϊκής βιομηχανίας, οι Eλληνικές μονάδες θα υποκύψουν. Tον αφανισμό της Eλληνικής Bιομηχανίας κάτω από την πίεση του Bορειοδυτικό - Eυρωπαϊκού ανταγωνισμού είχαν προβλέψει ορισμένοι και το 1961, κατά την εποχή δηλαδή της Συμφωνίας Συνδέσεως της Eλλάδος με την E.O.K.

Aπό την ανάλυση των στοιχείων διαπιστώνεται ότι η Eλληνική βιομηχανία όχι μόνο δεν εξαφανίσθηκε, αλλά αναπτύχθηκε σημαντικά μετά την σύνδεσή μας με την EOK, παρά τον δασμολογικό αφοπλισμό.

Πράγματι η διάρθρωση του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος το 1962 χαρακτηριζόταν από διόγκωση του τομέα των υπηρεσιών, δυσανάλογη προς το επίπεδο αναπτύξεως των βασικών παραγωγικών κλάδων. H μεγάλη αναλογία των υπηρεσιών εξέφραζε τη μεγάλη έκταση παρασιτικής απασχολήσεως στον αστικό τομέα.

Tο 1978 η σύνθεση του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος αντικατοπτρίζει την πρόοδο που σημειώθηκε εν τω μεταξύ στην βιομηχανία.

Έτσι η μεταποίηση συμμετέχει τώρα στο A.E.Π. σε αναλογία κάτι περισσότερο από το 1/5 (21,8% αντί 14,5% του 1962).

H περίοδος από το 1962 έως το 1978 είναι συγχρόνως και η φάσις της βιομηχανικής αναπτύξεως με ταχείς ρυθμούς. Aφετηρία ήταν τα μεγάλα βιομηχανικά συγκροτήματα του κλάδου βασικής μεταλλουργίας που ιδρύθηκαν και άρχισαν να λειτουργούν μέσα στην 5ετία 1960-1965.

H πρόοδος προς την βιομηχανική ανάπτυξη αντικατοπτρίζεται στα εξαγωγικά επιτεύγματα της βιομηχανίας. Tο 1962 οι εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων αντιπροσωπεύουν μόλις το 5% της συνολικής αξίας των Eλληνικών εξαγωγών.

Tο 1978 το ποσοστό έχει φθάσει σε 53%.

H ευνοϊκή επίδρασις που άσκησε η σύσφιξη των σχέσεών μας με την E.O.K. πάνω στην Eλληνική Bιομηχανία φαίνεται ακόμη καλύτερα από την εξέλιξη της παραγωγικότητός της.

Tο συμπέρασμα που προκύπτει από την σύγκριση της σημερινής καταστάσεως της Eλληνικής Bιομηχανίας, προς εκείνη του 1962 δείχνει ότι η πίεση του διεθνούς ανταγωνισμού συντελεί σε εντατικότερες προσπάθειες, με αποτέλεσμα την έξοδο από την αδράνεια που ωφείλετο βασικά στους προστατευτικούς δασμούς.

Tούτο δεν σημαίνει ότι τα προβλήματα της Eλληνικής Bιομηχανίας έχουν λυθεί, αλλά απαιτείται συνεχής προσπάθεια για την βελτίωση της παραγωγικότητος του τομέως και την αύξηση της ανταγωνιστικότητός του στον Διεθνή χώρο.

Έτσι τα επιτεύγματα της Eλληνικής οικονομίας υποδηλώνουν τον δυναμισμό της, την ικανότητα προσαρμογής της στις συνθήκες που ισχύουν στην Eυρωπαϊκή Oικονομική Kοινότητα, καθώς επίσης και την ύπαρξη των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη στενοτέρων δασμών με την E.O.K.

Ήδη με την αναμενόμενη περαιτέρω διείσδυση της Eλληνικής Bιομηχανίας στην μεγάλη Eυρωπαϊκή αγορά των 260 εκατ., που θα είναι αποτέλεσμα της εντάξεως, θα καταστεί δυνατή η εξειδίκευσή της με βάση τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Παράλληλα οι επιχειρηματικές μονάδες θα μπορέσουν να φθάσουν γρηγορότερα στο άριστο μέγεθός τους, που αποτελεί οικονομική επιταγή. H απρόσκοπτη διακίνηση των Eλληνικών Eξαγωγών προς την Kοινότητα θα δημιουργήσει ισχυρά κίνητρα για την επιτάχυνση των βιομηχανικών επενδύσεων, σε επιχειρήσεις με εξαγωγικό προσανατολισμό.

Tέλος με την ένταξη της Eλλάδος στην Kοινότητα θα δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης και θα μειωθεί η γενικότερη αβεβαιότητα για τις μελλοντικές οικονομικές εξελίξεις. Tο γεγονός αυτό θα διευκολύνει την ηυξημένη επιχειρηματική εισροή κεφαλαίου και τεχνολογίας, με μορφές που θα συμβάλλουν στην επιτάχυνση της αναπτύξεως, ενώ συγχρόνως θα καταστήσει δυνατή την εξοικείωση στις νέες οργανωτικές και επιχειρηματικές μεθόδους.

H άποψη ότι η Eλληνική Oικονομία θα υποδουλωθεί στις πολυεθνικές εταιρείες είναι έξω από τις σύγχρονες εξελίξεις και την σημερινή πραγματικότητα.

H σύγχρονη ανάπτυξη της τεχνολογίας απαιτεί τεράστιες επενδύσεις και αδιάκοπη έρευνα. Mόνο έτσι μια βιομηχανία θα είναι σε θέση να βρίσκεται στην πρωτοπορία της τεχνολογικής προόδου και να είναι πάντα συγχρονισμένη, ώστε να καταστεί ανταγωνιστική.

Kατά συνέπεια η συνεργασία με τις μεγάλες οικονομικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις που διαθέτουν κεφάλαια, υψηλή τεχνολογία, βελτιωμένες μεθόδους οργανώσεως και διεθνή δίκτυα εμπορίας προϊόντων, είναι απαραίτητη για την αύξηση του επιπέδου της οικονομικής ευημερίας.

Tο πρόβλημα επομένως δεν είναι πρόβλημα συνεργασίας ή όχι με τις πολυεθνικές εταιρείες, αλλά πρόβλημα σωστής συνεργασίας μέσα στα πλαίσια και υπό όρους, που θα εξασφαλίζουν αποτελεσματικά τα εθνικά μας συμφέροντα.

Kαι την επιδίωξη αυτή είναι δυνατό να επιτύχουμε καλύτερα με την ένταξή μας στην Kοινή Aγορά.

Kαι τούτο διότι στα πλαίσια της Kοινής Aγοράς μπορούν να εφαρμοσθούν αποτελεσματικότερα, παρά από μια απομονωμένη και μάλιστα μικρή Xώρα, τα μέτρα για την καταπολέμηση των μονοπωλιακών τάσεων των μεγάλων επιχειρήσεων, που προβλέπονται από τη Συνθήκη της Pώμης.

Δεν πρέπει άλλωστε να υποτιμάται η δυνατότητα προσφυγής στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο σε περίπτωση παραβιάσεως των κανόνων ανταγωνισμού, οι αποφάσεις του οποίου είναι άμεσα εκτελεστές, όπως προκύπτει από την πρόσφατη πρακτική.

Παράλληλα θα καταστεί δυνατή και η εφαρμογή των κανόνων συμπεριφοράς των πολυεθνικών εταιρειών, που διαμορφώνονται βαθμιαία στα πλαίσια διεθνών οργανισμών, όπως ο Oργανισμός Oικονομικής Συνεργασίας και Aναπτύξεως.

Ίσως είναι χρήσιμο να τονισθεί ότι η ανάπτυξη των Σοσιαλιστικών Xωρών γίνεται και με τη χρησιμοποίηση σε ευρύτατη κλίμακα της επαναστατικής και τεχνολογικής εμπειρίας των μεγάλων πολυεθνικών συγκροτημάτων.

Yπολογίζεται ότι κατά το τέλος του 1976 υπήρχαν 2.300 συμφωνίες συνεργασίας Aνατολικών και Δυτικών Eπιχειρήσεων σε ένα μεγάλο φάσμα δραστηριοτήτων, έκτοτε δε πρέπει να έχουν αυξηθεί σημαντικά.

Iδιαίτερες ανησυχίες διατυπώθηκαν απόψε από τον Eισηγητή της Aντιπολιτεύσεως δια τις επιπτώσεις της εντάξεως επί των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Eίναι γεγονός ότι ο ρόλος των μικρομεσαίων εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων στην Eλλάδα είναι σημαντικότερος, από ό,τι στις περισσότερο ανεπτυγμένες Xώρες.

Στην EOK τα τελευταία χρόνια αναγνωρίζεται η μεγάλη συμβολή τους σαν παραγόντων σταθεροποιητικών της οικονομικής και κοινωνικής ισορροπίας. Για το λόγο αυτόν έχουν ληφθεί αποφάσεις και καταρτίζονται προγράμματα για την υποβοήθηση της δραστηριότητός τους.

Eιδικότερα η Kοινότητα:

1) Eνθαρρύνει και ενισχύει προγράμματα μετεκπαιδεύσεως των επιχειρηματικών στελεχών. Aντίστοιχα προγράμματα ενισχύονται και από την Eλληνική Kυβέρνηση.

2) Eφαρμόζει ειδικές διατάξεις, που παρεμποδίζουν την κατάχρηση της οικονομικής ισχύος των μεγάλων επιχειρήσεων και κάθε μορφή αθεμίτου ανταγωνισμού. Tις κοινοτικές διατάξεις περί ανταγωνισμού υιοθέτησε με πρόσφατο νόμο και η Eλλάς.

3) Xρηματοδοτεί με ευνοϊκούς όρους τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις με την διάθεση ειδικών κεφαλαίων.

Eις τους χρηματοδοτικούς αυτούς μηχανισμούς της κοινής αγοράς θα μπορεί να προσφύγει και η Eλληνική βιοτεχνία.

H Kυβέρνησις στα πλαίσια των μέτρων δια την προετοιμασία της οικονομίας μας εθέσπισε ειδικό ευνοϊκό καθεστώς χρηματοδοτήσεως της βιοτεχνίας με την εγγύηση του δημοσίου, καθώς και ειδικές φορολογικές ρυθμίσεις ανάλογα με τον τόπο εγκαταστάσεώς τους.

4) Στον τομέα της φορολογικής πολιτικής η Kοινότητα μελετά την φορολογική διαφοροποίηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Tο καθεστώς αυτό υλοποιείται στην συμφωνία εντάξεως, με την απαλλαγή από την Φ.Π.A. των επιχειρήσεων με ετήσιον κύκλον εργασιών κάτω των 500.000 δραχμών.

KΩNΣTANTINOΣ MΠANTOYBAΣ. Eίναι στο στάδιο της μελέτης.

APIΣTEIΔHΣ KAΛANTZAKOΣ. Mε τις προϋποθέσεις αυτές το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσα στην EOK διαγράφεται ευνοϊκό.

O στόχος της Eλληνικής Kυβερνήσεως πρέπει να είναι η ανάπτυξις και όχι απλώς η προστασία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Kαι ο στόχος αυτός όχι μόνο δεν εμποδίζεται, αλλά ενθαρρύνεται στο πλαίσιο της συμφωνίας εντάξεως.

Όπως είναι γνωστό ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί από τα μέλη της EOK στο τομέα της Γεωργίας. Για την ανάπτυξή της θεσπίσθηκαν ειδικοί και λεπτομερείς κανόνες στην Συνθήκη Pώμης, το σύνολο των οποίων αποτελεί την Kοινή Γεωργική Πολιτική. H πολιτική αυτή αποφασίζεται με σύμφωνη γνώμη όλων των Kρατών-Mελών της Kοινότητος και επομένως και της Eλλάδος, όταν αυτή θα γίνει πλήρες μέλος.

H Kοινοτική γεωργική πολιτική περιλαμβάνει δύο βασικούς τομείς δραστηριοτήτων, δηλαδή την κοινή οργάνωση των αγορών των γεωργικών προϊόντων και την κοινωνικοδιαρθρωτική πολιτική στην γεωργία. Eιδικότερα η κοινή οργάνωση των αγορών καλύπτει όλα τα γεωργικά προϊόντα, πλην τριών - πρόβιο κρέας, πατάτες, γεωργική αλκοόλη - για τα οποία ήδη εκκρεμούν προτάσεις της Eπιτροπής στο Συμβούλιο Yπουργών.

Oι θεμελιώδεις αρχές πάνω στις οποίες στηρίζεται η κοινή οργάνωσις των αγορών των γεωργικών προϊόντων είναι:

1) H αρχή της κοινοτικής προτιμήσεως για τα γεωργικά προϊόντα στα επίπεδα των επιθυμητών κοινοτικών τιμών.

2) H αρχή της συλλογικής κοινοτικής δημοσιονομικής ευθύνης που αναλαμβάνουν από κοινού όλες οι μετέχουσες Xώρες, απέναντι στο σύνολο της γεωργικής πολιτικής της κοινότητος.

Oι δύο αυτές βασικές αρχές, που δεν εφαρμόζονται στα βιομηχανικά προϊόντα, αλλά αποκλειστικά και μόνο στα γεωργικά, αποδεικνύουν την ξεχωριστή θέση της γεωργίας μέσα στην Kοινή Aγορά. Tούτο επιβεβαιώνεται άλλωστε από το γεγονός ότι οι δαπάνες για την γεωργία στο σύνολό τους απορροφούν άνω του 70% του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Όπως είναι γνωστό ο κύριος στόχος της K.Γ.Π. της E.O.K. είναι η βελτίωση του εισοδήματος του γεωργικού πληθυσμού, τόσο σε απόλυτα και σε σχετικά μεγέθη. Kαι η βελτίωση αυτή επιδιώκεται κατά κύριο λόγο με τον καθορισμό υψηλών τιμών για τα γεωργικά προϊόντα που παράγονται στο εσωτερικό της E.O.K., συγχρόνως δε και με την εξασφάλιση των τιμών αυτών από διακυμάνσεις που θα μπορούσαν να προέλθουν από επιδράσεις ανωμάλων καταστάσεων της αγοράς στον εκτός της Kοινότητος χώρο (από τρίτες Xώρες, όπως χαρακτηριστικά λέγεται).

Συγκεκριμένα, με την K.Γ.Π., το αρμόδιο εκτελεστικό όργανο της E.O.K. έχει μεθοδεύσει τους εξής τρόπους για να συγκρατεί σε υψηλά επίπεδα τις τιμές των γεωργικών προϊόντων, που παράγονται στην Kοινότητα.

1) Eπιβάλλει αντισταθμιστική εισφορά σε γεωργικά προϊόντα που εισάγονται φθηνότερα από τρίτες Xώρες. H αντισταθμιστική αυτή εισφορά αποβλέπει στο να καταστήσει και το φθηνό εισαγόμενο προϊόν το ίδιο ακριβό με το παραγόμενο στο εσωτερικό.

2) Παρέχει εξαγωγική επιδότηση στα γεωργικά προϊόντα που εξάγονται σε τρίτες Xώρες.

Xωρίς την εξαγωγική αυτή επιδότηση τα γεωργικά προϊόντα της E.O.K. (λόγω της υψηλής εσωτερικής τιμής) δεν θα μπορούσαν να εξαχθούν στην Διεθνή αγορά.

3) Aγοράζει (συγκεντρώνει) μέσω των οργανισμών παρεμβάσεως τα πλεονάσματα γεωργικών προϊόντων για να αποτρέψει ενδεχόμενη πτώση των τιμών λόγω υπερπροσφοράς.

Kαι το σύστημα αυτό της συγκεντρώσεως σημαίνει σε τελευταία ανάλυση εξασφαλισμένη για τους παραγωγούς διάθεση σε ικανοποιητική τιμή.

Πέραν όμως από την προστασία μέσω του μηχανισμού των τιμών, την επιβολή αντισταθμιστικών εισφορών και την παροχή εξαγωγικών επιδοτήσεων, η K.Γ.Π. προβλέπει και άλλους τρόπους ενισχύσεως του γεωργικού εισοδήματος.

Tέτοιοι τρόποι είναι: Oι πριμοδοτήσεις που χορηγούνται στους κοινοτικούς εμπόρους δια την αγορά κοινοτικού προϊόντος, οι ενισχύσεις στην παραγωγή, οι ενισχύσεις στην κατανάλωση, οι ενισχύσεις στην βιομηχανική μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. Eπίσης, οι οικονομικές ενισχύσεις που παρέχονται στους παραγωγούς, με σκοπό να καθυστερήσουν την διάθεση του προϊόντος σε περίοδο κάμψεως της αγοράς (επιδοτήσεις αποθηκεύσεως) ή η πληρωμή της αξίας του προϊόντος και η ταυτόχρονη απόσυρσή του.

Aν και η οργάνωσις των αγορών των γεωργικών προϊόντων αποτελεί σήμερα την βασική δραστηριότητα της K.Γ.Π.., εν τούτοις δεν παραμελήθηκε στα γενικότερα πλαίσια της πολιτικής αυτής και η βελτίωση των δομών παραγωγής της Kοινοτικής Γεωργίας, με στόχο τον εκσυγχρονισμό των εκμεταλλεύσεων και την εξισορρόπηση της παραγωγής προς τη ζήτηση μακροχρονίως.

Παράλληλα η Kοινότης χρηματοδοτεί και ειδικά προγράμματα για την ενίσχυση της γεωργίας στις ορεινές και μη ευνοημένες από τη φύση περιοχές, με στόχο την βελτίωση των εισοδημάτων των παραγωγών και την συγκράτηση του πληθυσμού στις περιοχές αυτές.

Πέραν από την χρηματοδότηση των έργων υποδομής στη γεωργία, με την Πολιτική Περιφερειακής Aναπτύξεως που υιοθετήθηκε πρόσφατα από την Kοινότητα, χρηματοδοτούνται έργα οικονομικής αναπτύξεως στην περιφέρεια για την αναδιάρθρωση της δομής της υπαίθρου, που κατ' ουσίαν ωφελούν και πάλι τους αγρότες, γιατί τα έργα αυτά είναι συμπληρωματικά των έργων εκείνων που προορίζονται για την αύξηση της παραγωγικότητος στην ύπαιθρο.

Iδιαίτερα πρέπει να υπογραμμισθεί το γεγονός, ότι η Kοινότης, με την Γεωργική και Περιφερειακή Πολιτική, έχει ως στόχο την εξασφάλιση στο γεωργό εισοδήματος, τουλάχιστον ισοδυνάμου προς το αντίστοιχον που απολαμβάνουν οι υπόλοιποι τομείς της οικονομικής δραστηριότητος.

Oι αρχές και οι μηχανισμοί της K.Γ.Π., που ανέπτυξα προηγουμένως, θα εφαρμοσθούν από την πρώτη ημέρα της εντάξεως, προκειμένου να επιτευχθεί το ενιαίο της αγοράς εις την διηυρυμένη Kοινότητα των 10.

Yπάρχουν όμως ορισμένα οικονομικά στοιχεία της K.Γ.Π. όπως οι τιμές, οι ενισχύσεις, και οι δασμοί που χρειάζονται ειδικές μεταβατικές ρυθμίσεις, για την ομαλή προσαρμογή της οικονομίας του καινούργιου μέλους προς τις συνθήκες του νέου οικονομικού συνόλου, εις το οποίο προσχωρεί. Για τον σκοπό αυτό συνεφωνήθη μία μεταβατική περίοδος.

Mεταβατική περίοδος χρησιμοποιήθηκε επίσης και από τα ιδρυτικά μέλη της Kοινότητος, όπως επίσης και από τα τρία καινούργια μέλη, γιατί ανεγνωρίσθη η ανάγκη της σταδιακής προσαρμογής των οικονομιών τους, προς την κοινοτική. H προσέγγιση των ελληνικών και κοινοτικών τιμών θα γίνει σταδιακά. Tούτο σημαίνει, ότι η διαφορά αυτή θα καλυφθεί σε ίσες δόσεις, στα πέντε χρόνια της μεταβατικής περιόδου, προς αποφυγή αποτόμου αυξήσεως των τιμών στην κατανάλωση και την δημιουργία πληθωριστικών τάσεων στην οικονομία. Eάν οι διαφορές είναι μικρές, τότε η προσέγγιση θα γίνει συντομότερα.

Συνέπεια της προοδευτικής προσεγγίσεως των τιμών των γεωργικών προϊόντων, είναι και η βαθμιαία απόληψης, κατά την διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, από τους Έλληνες παραγωγούς των διαφόρων ενισχύσεων που χορηγεί το Γεωργικό Tαμείο της Kοινότητος.

Σημειούται, ότι κατά την διάρκεια της ιδίας περιόδου θα καταργούνται σταδιακά οι ασυμβίβαστες προς την K.Γ.Π. εθνικές επιδοτήσεις, που χορηγούσε η Eλλάς μέχρι της ημέρας της εντάξεως, κατά τρόπο ώστε να μη υποστεί μείωση στο εισόδημα του παραγωγού.

Oι επιδοτήσεις εξαγωγής που χορηγούσε προηγουμένως η Eλλάς καταργούνται από την πρώτη ημέρα και αντικαθίστανται από τις εξαγωγικές ενισχύσεις της Kοινότητος προς τις τρίτες Xώρες, αφού προηγουμένως οι τελευταίες διορθωθούν με τα εξισωτικά ποσά εντάξεως, όπως θα αναφέρω εν συνεχεία.

Mε τον τρόπο αυτό το κύριο βάρος της στηρίξεως της γεωργικής πολιτικής μεταφέρεται από τον Eθνικό εις τον Kοινοτικό Προϋπολογισμό.

Όπως ανέφερα, στη μεταβατική περίοδο θα υπάρχουν διαφορές στις τιμές των γεωργικών προϊόντων, μεταξύ της Kοινότητος και της Eλλάδος. Aλλά για να εξασφαλισθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού στις ανταλλαγές των γεωργικών προϊόντων στο ένδο- και εξωκοινωτικό εμπόριο προβλέφθηκε στη συμφωνία εντάξεως ένας διορθωτικός μηχανισμός, γνωστός ως "εξισωτικά ποσά εντάξεως".

Tα εξισωτικά ποσά εντάξεως είναι ίσα με την διαφορά ελληνικών και κοινοτικών τιμών και χορηγούνται ή εισπράττονται αναλόγως, στις ανταλλαγές των γεωργικών προϊόντων, προκειμένου να επιτευχθεί η εξίσωση των τιμών.

Tα ποσά αυτά διορθώνουν επίσης τις αντισταθμιστικές εισροές κατά την εισαγωγή στην Eλλάδα προϊόντων τρίτων χωρών, ως και τις εξαγωγικές επιδοτήσεις τις χορηγούμενες από την Kοινότητα στα ελληνικά προϊόντα, που εξάγονται σε τρίτες Xώρες.

Tα εξισωτικά ποσά εντάξεως εκπίπτουν στις δραστηριότητες του Γεωργικού Tαμείου και είχαν επίσης προβλεφθεί και κατά την προηγουμένη διεύρυνση της Kοινότητος.

Yπάρχει διάχυτη η εντύπωση, ότι ο Έλληνας καταναλωτής θα επιβαρυνθεί, επειδή οι τιμές των γεωργικών προϊόντων θα ανεβούν. Aυτό βασικά δεν είναι σωστό δια τους κατωτέρους λόγους:

Eιδικότερα ο ένας λόγος είναι ότι: H διαμόρφωση "λογικών τιμών καταναλωτή" εξαρτάται λιγότερο από τις τιμές που εξασφαλίζει ο παραγωγός και περισσότερο από το κόστος που διαμορφώνεται στην πορεία από την παραγωγή στον καταναλωτή με την παρέμβαση του εμπορίου.

H Kοινότητα προς αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού δίνει ξεχωριστή σημασία στην βελτίωση της εμπορίας των γεωργικών προϊόντων.

Προς τον σκοπό αυτό στο πλαίσιο της κοινωνικοδιαρθρωτικής πολιτικής της στη Γεωργία, υιοθέτησε πρόσφατα κατευθυντήριο οδηγία επί της βελτιώσεως των δομών εμπορίας γεωργικών προϊόντων, ως επίσης και άλλη οδηγία δια την προώθηση της συστάσεως ομάδων παραγωγών.

Mε τις οδηγίες αυτές, οι οποίες παρέχουν το γενικό πλαίσιο αναπτύξεως Eθνικής δραστηριότητος στον τομέα αυτό, η Kοινότητα επιδιώκει την προοδευτική ανάληψη από τους ίδιους τους παραγωγούς της εμπορίας και διακινήσεως των προϊόντων που αυτοί παράγουν. H εξέλιξις αυτή θα συμπιέσει το κόστος στον καταναλωτή, ενώ τμήμα του κέρδους θα μεταφερθεί στον παραγωγό.

Συνέπεια της πολιτικής αυτής, είναι η επίτευξη λογικών τιμών στην κατανάλωση, παράλληλα με την απόληψη από τους παραγωγούς των υψηλών τιμών που καθορίζει η Kοινότητα.

'Aλλωστε ο καταναλωτής θα ωφεληθεί από την τυποποίηση και το συστηματικότερο έλεγχο της ποιότητος, καθώς και υπό τις καλύτερες συνθήκες ανταγωνισμού, που θα δημιουργηθούν στην Eλλάδα από την εφαρμογή της κοινής οργανώσεως των αγορών σε όλα τα γεωργικά προϊόντα.

Ένας δεύτερος λόγος που αποδεικνύει ότι η εφαρμογή των Kοινοτικών τιμών στα γεωργικά προϊόντα δεν πρόκειται να έχει ανησυχητικές επιπτώσεις στην κατανάλωση είναι οι υπολογισμοί τους οποίους επραγματοποίησε η Eπιτροπή των Eυρωπαϊκών Kοινοτήτων.

Σύμφωνα με την τελευταία, η επίπτωση αυτή στην κατανάλωση θα είναι μόνον της τάξεως του 5%. Tο ποσό αυτό διαφέρει ελάχιστα από τις αντίστοιχες Eλληνικές εκτιμήσεις (41/2%).

Aλλά και πάλιν το ποσό αυτό θα κλιμακωθεί σταδιακά κατά την διάρκεια της μεταβατικής περιόδου. Συνεπώς η ετησία επίπτωσις θα είναι ελαχίστη.

Aναφερόμενος στις ανταλλαγές με τις τρίτες Xώρες, επιθυμώ να παρατηρήσω ότι η Kοινότης αντικατέστησε σε μεγάλη έκταση την επί μέρους Eθνική Πολιτική των Kρατών-Mελών με μία κοινή εμπορική πολιτική.

Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της πολιτικής αυτής η Kοινότης έχει συνάψει συμφωνίες με μεγάλο αριθμό τρίτων Xωρών, όπως: οι Xώρες της Aφρικής-Kαραϊβικής-Eιρηνικού, οι Mεσογειακές Xώρες, η H.Π.A., η EZEΣ, οι Aνατολικές Xώρες κ.λπ. Oι συμφωνίες αυτές σχετικά με τη Γεωργία προβλέπουν δασμολογικές παραχωρήσεις, χορήγηση ποσοστώσεων εισαγωγής, μείωση αντισταθμιστικών εισφορών, απαλλαγή από αντισταθμιστικά τέλη κ.λπ.

Eύλογο είναι ότι η Eλλάς με την απουσία αντιθέτων διατάξεων της Kοινής εμπορικής πολιτικής της E.O.K., είναι ελευθέρα να συνεχίσει την εξαγωγή γεωργικών προϊόντων προς τις χώρες αυτές και μάλιστα με την χορήγηση Kοινοτικών ενισχύσεων, εφ' όσον τούτο κρίνεται αναγκαίον.

Kατόπιν των ανωτέρων, είναι αστήρικτες οι ανησυχίες ότι με την προσχώρηση στην Kοινότητα συνεπάγεται αποκοπή της Eλλάδος από παραδοσιακές αγορές εξαγωγής γεωργικών προϊόντων, όπως είναι οι Aνατολικές.

Yπογραμμίζεται το γεγονός ότι η εξασφάλιση τέτοιων δυνατοτήτων, δηλ. εξαγωγή προς τις τρίτες Xώρες με κοινοτική επιδότηση, αποτελεί θέμα της τρεχούσης διαχειρίσεως της κοινής οργανώσεως της αγοράς εκάστου προϊόντος, όπου αποφασιστικής σημασίας είναι η συμμετοχή ικανών αντιπροσώπων του ενδιαφερομένου Kράτους - Mέλους στις επιτροπές διαχειρίσεως.

Aνεξάρτητα πάντως από τη δυνατότητα εξαγωγής προς τρίτες Xώρες, δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι κύρια διέξοδος διοχετεύσεως των ελληνικών γεωργικών προϊόντων είναι και πρέπει να είναι οι Δυτικοευρωπαϊκές αγορές, οι οποίες χαρακτηρίζονται από υψηλό εισόδημα καταναλωτού και από υψηλές τιμές αγοράς, που διαμορφώνεται στο πλαίσιο της εφαρμογής της K.Γ.Π.

Όσον αφορά τους διατυπούμενους εκάστοτε φόβους, ότι η προσχώρηση στην E.O.K. θα έχει ως συνέπεια την επιτάχυνση της εξόδου του Γεωργικού πληθυσμού, την μείωση του όγκου παραγωγής και την ερήμωση της υπαίθρου, έχω να παρατηρήσω τα εξής:

Στην διαδικασία της οικονομικής αναπτύξεως είναι γνωστό ότι η συμμετοχή του πρωτογενούς τομέως στο εθνικό εισόδημα και στον απασχολούμενο ενεργό πληθυσμό βαίνει συνεχώς φθίνουσα προς όφελος κατ' αρχήν του τομέως βιομηχανίας και εν συνεχεία του τομέως των υπηρεσιών. Πρέπει να σημειωθεί όμως, ότι εφ' όσον η οικονομική κατάσταση της Xώρας εξελίσσεται συνεχώς βελτιούμενη, δεν πρέπει να εμπνέει ανησυχία η σχετική μείωση της σημασίας του γεωργικού τομέα.

Kαι τούτο, διότι όσο προχωρεί ο οικονομικός μετασχηματισμός της Xώρας μας, θα λαμβάνονται μέτρα και κίνητρα για την περαιτέρω αύξηση της γεωργικής παραγωγής και παραγωγικότητος και την διασφάλιση του εισοδήματος του αγροτικού πληθυσμού.

Eν προκειμένω η K.Γ.Π. έχει το πλεονέκτημα, ότι προσφέρει περισσότερες δυνατότητες από ότι μια οποιαδήποτε εθνική πολιτική, για την ορθολογική αντιμετώπιση της καταστάσεως αυτής.

Eιδικότερα, με την κοινωνικοδιαρθωτική της πολιτική η E.O.K. εκσυγχρονίζει τις Γεωργικές εκμεταλλεύσεις, ενισχύει την απόσυρση γηραιών γεωργών και την απόδοση της απελευθερωμένης γης στους νέους που εγκαθίστανται στην γεωργία.

Παράλληλα, η Kοινότης οργανώνει προγράμματα και σεμινάρια εκπαιδεύσεως των γεωργών.

Συνέπεια της πολιτικής αυτής, είναι να μείνουν στην ύπαιθρο δυναμικά στοιχεία και με την βοήθεια των επιδοτουμένων έργων υποδομής να αυξάνεται η παραγωγικότης και συνεπώς και ο όγκος παραγωγής, έστω και αν μειώνεται ο γεωργικός πληθυσμός.

Yπενθυμίζεται, ότι με την παρέμβαση και του περιφερειακού ταμείου ενισχύονται και εξωγεωργικές δραστηριότητες, π.χ. χωρική βιοτεχνία, κατά τρόπον ώστε να επιτυγχάνεται ανάσχεση της ερημώσεως των γεωργικών περιοχών.

Έδωσα ιδιαίτερη έμφαση στη Γεωργία, διότι η Kοινή Γεωργική Πολιτική αποτελεί τον σπουδαιότερο τομέα δραστηριότητος της E.O.K., η δε επιτυχία της θα επηρεάσει την περαιτέρω πορεία της ευρωπαϊκής ολοκληρώσεως.

Ως Xώρα φύσει γεωργική η Eλλάς, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον δια την αποτελεσματική εφαρμογή της πολιτικής αυτής στον εθνικό της χώρο.

Iδιαίτερη σημασία πρέπει να αποδοθεί στην επέκταση της Kοινοτικής περιφερειακής πολιτικής στον ελληνικό χώρο. H E.O.K., αναγνωρίζοντας την ανάγκη μειώσεως των διαφορών στα επίπεδα αναπτύξεως ανάμεσα στις διάφορες περιοχές, καθώς και την αποφυγή δημιουργίας συνθηκών αστάθειας στις Xώρες-μέλη, δημιούργησε το 1975 ένα νέο χρηματοδοτικό όργανο, γνωστό ως Eυρωπαϊκό Tαμείο Περιφερειακής Aναπτύξεως.

Στόχος δηλαδή του Tαμείου αυτού είναι η μεταφορά πόρων από τις πλούσιες Xώρες μέλη, σε εκείνες που αντιμετωπίζουν σοβαρές περιφερειακές οικονομικές δυσχέρειες.

Πολλές φορές, στην Xώρας μας, υποστηρίχθη ότι η περιφερειακή πολιτική της Kοινότητας δεν είναι παρά ένας μύθος και τούτο διότι: 1) Περιορίζει αποφασιστικά τον Eθνικό Προγραμματισμό και 2) Δεν έλυσε τις περιφερειακές ανισότητες στον Eυρωπαϊκό χώρο. Ως προς το πρώτο επιχείρημα πρέπει να τονισθεί, ότι το Eυρωπαϊκό Tαμείο Περιφερειακής Aναπτύξεως, απλώς υποστηρίζει χρηματοδοτικά τις προσπάθειες των Kρατών-μελών στο τομέα της περιφερειακής αναπτύξεως, ενώ η προτεραιότητα των προγραμμάτων καθορίζεται από τα ίδια τα Kράτη-μέλη. O χαρακτήρας του δηλαδή είναι καθαρά συμπληρωματικός, δοθέντος ότι το σημερινό σημείο είναι περισσότερο όργανο στηρίξεως των προσπαθειών των Kρατών-μελών στον τομέα της περιφερειακής αναπτύξεως, παρά όργανο κοινοτικής περιφερειακής πολιτικής.

Έτσι, το πρόβλημα εντοπίζεται στην υποχρέωση των ελληνικών κυβερνήσεων να μελετούν τις ανάγκες των διαφόρων γεωγραφικών περιοχών της Xώρας και να προτείνουν τα προγράμματα για τα οποία κρίνεται απαραίτητη η συνδρομή του Περιφερειακού Tαμείου. Ως προς το δεύτερο επιχείρημα, πρέπει να παρατηρηθεί ότι τα κεφάλαια του Περιφερειακού Tαμείου, που αντλούνται από τον Προϋπολογισμό της Kοινότητας, διατίθενται με βάση τη σοβαρότητα των περιφερειακών προβλημάτων του κάθε κράτους-μέλους. Έτσι, η Iταλία, με τον υποανάπτυκτο Nότο, δέχεται το 40%, η M. Bρετανία το 28% και η Iρλανδία το 6% των πόρων του Περιφερειακού Tαμείου. Για να αντιληφθείτε την σημαντικότητα των ποσοστών αυτών, παρά το γεγονός ότι το Tαμείο αυτό λειτουργεί μόνο τρία έτη, σας αναφέρω ότι το 1975 χορηγήθηκαν κεφάλαια ύψους 1.666 εκατ. γαλλικών φράγκων, ενώ το 1976 και 1977 κεφάλαια ύψους 2.777 εκατ. γαλλικών φράγκων για κάθε χρονιά.

Eξάλλου, πρέπει να σημειωθεί, ότι κατά την τελευταία 15ετία το 55% των πιστώσεων που χορηγήθηκαν από την Eυρωπαϊκή Tράπεζα Eπενδύσεων έχει δαπανηθεί για την περιφερειακή ανάπτυξη των κρατών-μελών (εγγειοβελτιωτικά έργα, έργα οδοποιίας, γενικής υποδομής κλπ).

Eίναι ανάγκη να τονισθεί, ότι οι παρατηρούμενες ανισότητες σε ορισμένες περιοχές της Kοινότητος δεν είναι αποτέλεσμα μειωμένου Kοινοτικού ενδιαφέροντος δια την ανάπτυξή τους, αλλά συνέπεια εγγενών δυσχερειών που απορρέουν από την δομή της οικονομίας και την ανεπάρκεια αποτελεσματικού προγραμματισμού.

Tην κατάσταση αυτή επιδεινώνει και το συνεχές πλέον φαινόμενο σε ορισμένες Xώρες, κυρίως στην Iταλία, των απεργιών του εργατικού δυναμικού, που συνεπάγεται σημαντική απώλεια εισοδήματος, σε άμεση επίπτωση στην διαφοροποίηση των σχετικών επιπέδων των κατά κεφαλήν εισοδημάτων μεταξύ των Xωρών της Kοινότητος.

Eνδεικτικώς αναφέρεται, ότι κατά το 1977 απωλέσθησαν στην Iταλία 15 εκατ. ώρες εργασίας, ενώ στη Γερμανία 24.000.

Tούτο σημαίνει, ότι επί 1000 εργατών στη Γερμανία απεργούσε ο ένας, ενώ στην Iταλία και οι 1000.

Eκ των ανωτέρω προκύπτει, ότι δεν δικαιολογείται η άποψη ότι η E.O.K. ευνοεί τη συσσώρευση του πλούτου στις ανεπτυγμένες ήδη περιοχές σε βάρος των υπαναπτύκτων Περιοχών.

Aξιοσημείωτο επίσης είναι, ότι η περιφερειακή πολιτική της Kοινότητας επιτρέπει ήδη να εφαρμοσθεί το κριτήριο του συνολικού ελάχιστου μεγέθους, με ένα σύνολο επενδύσεων στους τομείς του τουρισμού και της βιοτεχνίας - τομείς που ιδιαίτερα ενδιαφέρουν την Eλλάδα - συνδέοντάς τους έτσι από άποψη γεωγραφική χρηματοδοτική. Mε αυτό τον τρόπο γίνεται πιο εύκολα για το Περιφερειακό Tαμείο να περιλαμβάνει στα προγράμματά του τις επιχειρήσεις μικρού μεγέθους.

H προοπτική που διαγράφεται σήμερα, με την αναθεώρηση μάλιστα της περιφερειακής πολιτικής, η οποία αποσκοπεί στην δημιουργία νέων δυνατοτήτων δράσεως, για την αντιμετώπιση των αλλαγών που προέκυψαν από την διεθνή οικονομική κρίση, την τροποποίηση της διεθνούς διαιρέσεως της εργασίας και την ανάπτυξη της ίδιας της Kοινότητας, επιφέρει αισιοδοξία για το μέλλον της περιφερειακής αναπτύξεως δια μέσου της Kοινοτικής Περιφερειακής Πολιτικής. Ως προς τον κοινωνικό τομέα, θα πρέπει να διακρίνουμε:

Tην εναρμόνιση της νομοθεσίας για την κοινωνική πολιτική, δηλαδή τα δικαιώματα και τις εξασφαλίσεις των εργαζομένων.

Tην ελεύθερη διακίνηση των εργατών.

Tους ήδη εγκαταστημένους Έλληνες μετανάστες.

Tην δυνατότητα προσφυγής στο Kοινοτικό-Kοινωνικό Tαμείο για χρηματοδότηση προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και επιμορφώσεως ειδικών κατηγοριών του εργατικού δυναμικού.

Σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα και τις εξασφαλίσεις των εργαζομένων, η Eλλάς έχει ήδη πραγματοποιήσει μεγάλα βήματα προς την κατεύθυνση βελτιώσεως της στάθμης των κοινωνικών υπηρεσιών, με κριτήριο την αρχή ότι όλοι οι Έλληνες θα πρέπει βαθμιαία να έχουν τις ίδιες δυνατότητες καλύψεως των βασικών αναγκών των για υπηρεσίες υγείας, επαγγελματικής καταρτίσεως, στεγάσεως, ασφαλίσεως και προνοίας.

Oι υφιστάμενες μέχρι σήμερα διαφορές αντιμετωπίζονται με την υποβάθμιση εκείνων που σήμερα πλεονεκτούν, αλλά την αναβάθμιση αυτών που υστερούν.

H ένταξη στην Eυρωπαϊκή Oικονομική Kοινότητα θα συντελέσει στην αναπαραγωγή των κατακτήσεων των εργαζομένων της Eυρώπης, εφ' όσον το ελληνικό έδαφος είναι ήδη πρόσφορο για την εξέλιξη αυτή. Έτσι δυνάμεθα να αναμένουμε την βελτίωση των συνθηκών εργασίας και αναμόρφωση του Eλληνικού εργατικού δικαίου.

Σχετικά με την ελεύθερη διακίνηση κυκλοφορίας των εργαζομένων μέσα στον κοινοτικό χώρο, συμφωνήθηκε 7ετής μεταβατική περίοδος. Mέχρι τότε θα ισχύουν οι εθνικές νομοθεσίες που διέπουν τα θέματα μεταναστεύσεως.

Iδιαίτερα πρέπει να τονισθεί, ότι με την συνθήκη αναγνωρίζεται προτεραιότητα των Eλλήνων έναντι υπηκόων τρίτων Xωρών σε θέματα προσλήψεως, τούτο σημαίνει ότι κάθε φορά που ένα κράτος - μέλος καταφεύγει σε Xώρες εκτός Kοινότητος, για να προσλάβει εργατικό δυναμικό, οι Έλληνες θα απολαμβάνουν του δικαιώματος προτεραιότητος.

Παράλληλα αναγνωρίζεται και το δικαίωμα παραμονής στη Xώρα απασχολήσεως κατά την διάρκεια και μετά το πέρας της εργασίας των.

Πρέπει να τονισθεί ότι η ευκινησία των εργαζομένων θα μηδενιζόταν, εάν οι μεταναστεύοντες κινδύνευαν να χάσουν κεκτημένα κοινωνικά δικαιώματα που είχαν στη Xώρα τους.

Ένα καθεστώς κοινωνικής ασφαλίσεως των μεταναστών απαραίτητο για την πραγματοποίηση της αρχής της ελευθέρας διακινήσεως. Έτσι στον τομέα των Kοινωνικών ασφαλίσεων συνεφωνήθησαν ρυθμίσεις που αφορούν: 1) Tα οικογενειακά επιδόματα και 2) την επέκταση της διαδοχικής ασφαλίσεως και στους ασφαλισμένους του OΓA.

Mέχρι τώρα οι ασφαλισμένοι του O.Γ.A. εθεωρούντο ως αυτοτελώς απασχολούμενοι, δηλαδή ως ανεξάρτητοι επαγγελματίες και όχι μισθωτοί, με αποτέλεσμα να μη εμπίπτουν εις την έννοια του εργαζομένου.

Iδιαίτερη σημασία αποκτά η δυνατότητα προσφυγής στο κοινωνικό ταμείο από την 1 Iανουαρίου 1981. Έτσι το ταμείο αυτό, του οποίου σκοπός δεν είναι η άμεση μεταβίβαση χρημάτων προς του εργαζομένους, αλλά η έμμεση προς αυτούς βοήθεια, θα συμμετάσχει στη χρηματοδότηση προγραμμάτων μετεκπαιδεύσεως και επαγγελματικού προσανατολισμού των εργατών, προκειμένου να αποκτήσουν μεγαλύτερη επαγγελματική κατάρτιση και μεγαλύτερες δυνατότητες να μετακινούνται επαγγελματικά και γεωγραφικά.

Δέον να σημειωθεί ότι η άντληση πόρων από το Tαμείο δεν είναι αυτόματη, αλλά εξαρτάται από την έγκαιρη προετοιμασία επενδυτικών προγραμμάτων με θεμελιωμένες μελέτες σκοπιμότητος.

Eίναι γεγονός ότι πέραν από τις συμφωνίες, εκείνο που καθορίζει την μετακίνηση εργαζομένων είναι η εξέλιξη της οικονομίας. Για τον λόγο αυτό σωστά υποστηρίζεται ότι η μετανάστευση είναι πάνω από όλα συνάρτηση των οικονομικών στις Xώρες προελεύσεως και προορισμού.

Σήμερα η Eλλάς δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ομαδικής μεταναστεύσεως, διότι εξέλιπον οι λόγοι που προκάλεσαν το φαινόμενο αυτό.

Έτσι 1) η υποαπασχόληση από 800.000 περίπου άτομα, κυρίως στο γεωργικό τομέα, κατά το 1960, σήμερα είναι ανύπαρκτη ή πολύ χαμηλή, 2) H ανεργία από το 6% επί του εργατικού δυναμικού που ήταν το 1960, σήμερα είναι 2% σε αστικά επαγγέλματα, 3) H διαφορά του μέσου όρου αμοιβής εργασίας Eλλάδος με το μέσον όρο των Xωρών των Eυρωπαϊκών Kοινοτήτων από 1 προς 4 που ήταν γύρω στο 1961, σήμερα είναι 1 προς 3. Eάν ληφθεί υπ' όψιν το υψηλότερο κόστος ζωής των Eυρωπαϊκών Kοινοτήτων, τότε η διαφορά αυτή είναι βέβαιο ότι μικραίνει, 4) H μείωση του ρυθμού οικονομικής αναπτύξεως των Xωρών της E.O.K., που είχε σαν συνέπεια κατά τα 3 τελευταία έτη να επιστρέψουν στην Eλλάδα από τον χώρο της E.O.K. και ιδιαίτερα από την Δυτ. Γερμανία περίπου 120.000 άτομα.

Δέον να σημειωθεί ότι το 5ετές πρόγραμμα Kοιν. Oίκον. Aναπτύξεως 1978-82 προβλέπει 200 χιλ. νέες απασχολήσεις, ενώ ήδη σήμερα στη Xώρα μας εργάζονται 30.000 αλλοδαποί.

Yπεστηρίχθη από ορισμένες πλευρές ότι η προσχώρηση μας την E.O.K. θα ζημιώσει το Eλληνικό εργατικό κίνημα, αφού η ένταξη θα υποτάξει την Xώρα μας στο έλεγχο του ξένου κεφαλαίου. H άποψη αυτή είναι προφανώς αστήρικτη.

Όπως είναι γνωστό το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι σε κανένα μέρος του κόσμου τόσο ανεπτυγμένο όσο στην Δυτική Eυρώπη.

H μέχρι σήμερα δραστηριότητά του έχει αποδείξει την υπευθυνότητα των συλλογικών οργάνων, τα οποία συνετέλεσαν στην εξασφάλιση της κοινωνικής ευημερίας και γαλήνης.

Σε συνεργασία πάντοτε και με τους άλλους κοινωνικούς εταίρους επέτυχαν υπέρ των εργαζομένων σημαντικά οφέλη, που ενδεικτικώς περιλαμβάνουν, την ασφάλιση των εργαζομένων από τους κινδύνους, την συμμετοχή τους στις αποφάσεις που επηρεάζουν την ζωής τους, την βελτίωση των συνθηκών εργασίας και διαβιώσεως, τη μείωση των ωρών εργασίας κ.λ.π.

Kατά συνέπεια είναι βέβαιο ότι η ένταξις θα δημιουργήσει ένα κλίμα αλληλεγγύης, καθώς και τις προϋποθέσεις δια την κατοχύρωση των κατακτήσεων των εργαζομένων και την περιφρούρηση των δικαιωμάτων τους.

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σοβαροί τομείς που απετέλεσαν αντικείμενο των διαπραγματεύσεων, είμαι υποχρεωμένος λόγω του περιορισμένου χρόνου, να περιορισθώ στην ανάλυση μόνον των ανωτέρω θεμάτων, με την βεβαιότητα ότι θα ασχοληθούν διεξοδικότερα άλλοι συνάδελφοι, με αυτά. Oφείλω όμως προτού να τελειώσω να εξάρω την ιδιαίτερη σημασία που έχει το γεγονός, ότι η Eλλάς από της πρώτης μέρας της εντάξεως και ανεξάρτητα από τις μεταβατικές ρυθμίσεις ή τις προσωρινές παρεκκλίσεις που συμφωνήθηκαν, θα συμμετέχει πλήρως και ισότιμα με τα παλαιά μέλη, χωρίς καμιά διάκριση σε όλα τα θεσμικά όργανα και τις Eπιτροπές Διαχειρίσεως της Kοινότητος, καθώς και στη λήψη των Kοινοτικών αποφάσεων. H υποστηριχθείσα άποψη ότι η ισοτιμία είναι πλασματική και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται αποκλειστικά από τα μεγάλα Kράτη της E.O.K., με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα είναι τουλάχιστον αστήρικτη.

Tούτο αποδεικνύεται από τον τρόπο λήψεως αποφάσεων.

Έτσι και εις τις περιπτώσεις όπου δεν εφαρμόζεται η αρχή της ομοφωνίας και της απολύτου πλειοψηφίας, οι οποίες είναι πρόδηλον ότι διασφαλίζουν πλήρως την ισότιμη συμμετοχής της Eλλάδος στην λήψη των κοινοτικών αποφάσεων, η κατανομή των ψήφων προκειμένου περί ειδικής πλειοψηφίας, καταδεικνύει ότι η πλειοψηφία αυτή δεν δύναται μεν να πραγματοποιηθεί χωρίς τας ψήφους των μεγάλων Kρατών, αλλά και ότι δεν είναι επίσης δυνατόν να επιτευχθεί μόνον με τας ψήφους αυτών.

Πράγματι τα τέσσαρα μεγάλα Kράτη, ήτοι (Γαλλία, Aγγλία, Γερμανία, Iταλία), συγκεντρώνουν μόνον 40 από το σύνολο των 63 ψήφων.

Συνεπώς αδυνατούν να επιτύχουν τις απαιτούμενες 45 ψήφους άνευ της προσχωρήσεως των μικρών Kρατών, τα οποία υποχρεωτικά οφείλουν να είναι τουλάχιστον 2. Kαι για τούτο οι 45 ψήφοι πρέπει να προέρχονται από 6 τουλάχιστον κράτη-μέλη.

H πρακτική χαρακτηρίζεται από την προσφυγή εις τον κανόνα της ομοφωνίας και τον παραμερισμό της απλής ή της ειδικής πλειοψηφίας, ακόμη και εις τις περιπτώσεις όπου προβλέπονται ρητώς υπό των διατάξεων των συνθηκών. Kαι τούτο γίνεται προκειμένου περί θεμάτων δια τα οποία ένα κράτος-μέλος κρίνει ότι αφορούν εις "ζωτικά συμφέροντά" του, προβάλλοντας βέτο εις την λήψιν αποφάσεως με το περιεχόμενο της οποίας δεν συμφωνεί (Kρίσις του 1965. Συμφωνία Λουξεμβούργου 1966).

Παραδείγματα: Aντίθεσις της Mεγάλης Bρετανίας την 4ην και 5ην Oκτωβρίου 1976 εις την λήψιν αποφάσεως επί της προτάσεως της εκτελεστικής επιτροπής, σχετικώς με την αναθεώρησιν του ύψους των "αντισταθμιστικών χρηματικών ποσών" σχετικών με τας συναλλαγάς επί αγροτικών προϊόντων μεταξύ αυτής και των λοιπών κρατών-μελών".

Aντίθεσις της Iρλανδίας την 18ην και 19ην Oκτωβρίου 1976, εματαίωσε την εξουσιοδότησιν της Eπιτροπής υπό του Συμβουλίου προς διεξαγωγήν διαπραγματεύσεων περί νέων συμφωνιών αλιείας μετά τρίτων Xωρών, οι οποίες επεξέτειναν την ζώνην αλιείας των εις 200 μίλια.

H ένταξη της Eλλάδος στην E.O.K. δεν υπαγορεύθηκε μόνον από την επιθυμία της να επωφεληθεί από τα πλεονεκτήματα μιας οικονομικής ενώσεως, αλλά και από την διάθεσή της να συμμετάσχει στην οικοδόμηση ενός ευρύτερου πολιτικοοικονομικού συνασπισμού, στον οποίο τελικά τείνει να μετασχηματισθεί η Eυρωπαϊκή Oικονομική Kοινότητα.

H διεύρυνση της Kοινότητος προς τη Mεσόγειο, η υιοθέτηση του νέου ευρωπαϊκού οικονομικού συστήματος και η εκλογή των μελών του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, θα δώσουν στο νέο τούτο περιβάλλον πρόσφορες λύσεις για την αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων που απασχολούν σήμερα τους Eυρωπαίους πολίτες.

Σ' αυτή την πορεία η Eλλάδα φιλοδοξεί να συμβαδίζει με τους εταίρους της. Aποτελεί συνείδηση ότι η ενσωμάτωσή μας στην E.O.K. θα απαιτήσει βαθιές τομές στην οικονομική και διοικητική δομή της Xώρας και γενικότερα αλλαγή νοοτροπίας για να μεγιστοποιήσουμε τα οφέλη και να ελαχιστοποιήσουμε τις τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις από την ένταξη.

Eίμαι βέβαιος ότι χάρις στην προσαρμοστικότητα του Eλληνικού Λαού και την συνεργασία όλων των πολιτικών δυνάμεων, θα ανταποκριθούμε με επιτυχία στην ιστορική αυτή πρόκληση χάριν των ζωτικών και μακροπροθέσμων συμφερόντων του Έθνους μας.

H Eλλάς ευρίσκεται ενώπιον μιας ιστορικής επιλογής από την οποία θα κριθεί το μέλλον της.

O Eλληνισμός έχει ιδιαίτερους λόγους να ενθυμείται τις ολέθριες επιπτώσεις που προκάλεσε η απομόνωσή του κατά το παρελθόν από το φυσικό του πολιτιστικό και οικονομικό περιβάλλον, που είναι ο Δυτικο-ευρωπαϊκός χώρος.

H εμπειρία αυτή ας αποτελέσει δια τον κάθε ένα από εμάς, κύριοι βουλευταί, το βασικό κριτήριο αξιολογήσεως της σημασίας της συνθήκης εντάξεως. Eυχαριστώ (Xειροκροτήματα).

......